عروسی تو مرودشت فقط یه جشن نیست؛ یه جریان زندهی فرهنگیه که پره از شور، رنگ، صدا و خنده.
تو هر گوشهای از این شهر، مراسم عروسی حال و هوای خاص خودش رو داره، ولی یه چیز همیشه ثابته:
گرمی دل مردم و مهموننوازی بینظیرشون.
قدیما که تالار و فیلمبرداری نبود، عروسیها تو حیاط خونه برگزار میشد.
از صبح، زنهای فامیل جمع میشدن برای “حلوا پزون” و “برنج شستن”.
مردها هم مشغول آماده کردن “سفره شام” بودن.
وای از اونوقتی که ساز و دهلزنها میاومدن… کل کوچه پر میشد از شادی!
بدون ساز و دهل، عروسی مرودشتی نمیشه!
هنوزم خیلی از خانوادهها ساز و دهل سنتی دعوت میکنن.
رقص محلی با حرکات موزون دستهجمعی، مخصوصاً توسط بزرگترها، یه بخش جذاب مراسمه.
تو مرودشت رسمه که خانواده عروس و داماد با هم میرن خرید.
از طلا و لباس عروس گرفته تا جهاز، یهجور مشارکت جمعیه.
مغازههای مرکز شهر تو روزهای نزدیک به عروسی همیشه شلوغن و پر از شور و هیجان!
تو مراسم عروسی مرودشت، شام خیلی مهمه!
پلوگوشت، زرشکپلو با مرغ، یا تهچینهای خوشرنگ، معمولاً با سالاد شیرازی و نوشابه سرو میشن.
مرودشتیها تو مهمونداری سنگتموم میذارن؛ مهمون باید سیر و راضی بره.
الان خیلی از عروسیها تو تالار برگزار میشن، با دیجی و نورپردازی و کلی تشریفات.
ولی هنوزم خانوادههایی هستن که رسم و رسوم قدیمی رو با مراسم مدرن ترکیب میکنن.
مثلاً “حنابندون” یا “دستگردون عروس” هنوز بین بعضیها برگزار میشه.
عروسی تو مرودشت فقط جشن یکیشدنه، نه!
یه جشن بزرگ برای همهست؛ برای خانواده، فامیل، همسایه و حتی رهگذری که صداش میرسه.
مرودشتیها بلدن چطور شادی رو با تمام وجودشون جشن بگیرن، با رقص، با غذا، با لبخند.